De monoloog (verteltheater)  “Moeder, we zullen goed voor elkaar zorgen!”  wordt opnieuw opgevoerd.

WAT?

Juli 1943. Tijdens de Tweede Wereldoorlog eist de Duitse bezetter ook in Geluwe jonge mannen op om in Duitsland te gaan werken. De drie broers Daniël, Gilbert en Marcel Durnez vluchten naar Frankrijk. Ze beloven hun moeder goed voor elkaar te zullen zorgen.

18 mei 1945. Alleen Marcel komt weer thuis. Waarom zijn broers niet mee waren, dat durfde hij zijn moeder toen niet vertellen. Maar via een brief die een paar dagen later dan hijzelf arriveerde, komt moeder het toch te weten.

Marcels zoon Yves vertelt over de lotgevallen van de drie broers: hun vlucht naar Frankrijk, hoe ze verraden werden en vervolgens gedeporteerd naar Auschwitz, Buchenwald en uiteindelijk Flossenbürg, waar Daniël en Gilbert gestorven zijn.

Dit verteltheater is gebaseerd op het boek “Ik was 18 in 44”, een biografie van Marcel Durnez. Het wordt gebracht met passende beelden en muziek.

CONCEPT

In een sober decor wordt het verhaal acterend verteld. De emoties die verweven zijn in het verhaal uit het boek “Ik was 18 in ‘44” worden tot leven gebracht. Dit wordt extra benadrukt omdat de acteur in de huid van zijn vader kruipt.

Alhoewel het theater gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal uit de tweede wereldoorlog,  blijkt het met huidige oorlogssituaties heel veel herkenbare raakpunten te hebben. Het leven beroofd van de elementaire vrijheden en de drang om te overleven worden haarscherp voorgesteld.

Het ensemble, bestaande uit een gitaar, viool, contrabas en klarinet, zijn ook nadrukkelijk aanwezig op het podium en verzorgen of benadrukken de overgangen in het verhaal. Door hun inbreng maken ze het geheel verteerbaar.

De belichting accentueert bepaalde passages waardoor de productie ook af is.

WIE?

Auteur en acteur: Yves Durnez

Coaching: Jo Noreille

Muziek: Rik Lefevere, Hanne Lefevere

Ensemble: Geert Acke, Pieter Busschaert, Hanne Lefevere, Rik Lefevere, Annelies Durnez, Elke Durnez

Techniek: Annelies Durnez